Cezayir Vizesi

Cezayir Vizesi  Nasıl Alınır?

1/3

Cezayir Vize İstiyor Mu?

Türkiye’den gidecek olan vatandaşlardan Umuma Mahsus(Bordo) pasaport sahibi olanların Cezayir için ziyaret sebebine göre vize almaları gerekmektedir. Hususi (Yeşil) Pasaport, Hizmet (Gri) Pasaport, Diplomatik (Siyah) Pasaport sahiplerinden ise 90 günlük süre için vize talep edilmemektedir.

Cezayir Vize Türleri

 

Cezayir Vize Başvurusu Nasıl Yapılır?

Cezayir Ankara Büyükelçiliği, Cezayir İstanbul Başkonsolosluğu veya yetkilendirilmiş vize başvuru merkezlerinden yapmaları gerekmektedir.  Ancak vize verme yetkisi olan tek diplomatik temsilcilik Cezayir Ankara Büyükelçiliğidir. Bu nedenle yapılan tüm başvurular Büyükelçiliğe yönlendirilmektedir ve burada değerlendirilmektedir.

CEZAYİR VİZESİ İÇİN İSTENİLEN BELGELER

 VIZE KOŞULLARI

  • Vize Başvuru Formu

  • Vize Talep Dilekçesi

  • Pasaport ( Vize bitim tarihinden itibaren 6 ay daha geçerli ve 2 sayfası boş olmalı)

  • 2 adet biometrik fotoğraf (3,5*4,5 cm ve arka fonu beyaz)

  • Kimlik kartı fotokopisi

  • Tam vukuatlı nüfus kayıt örneği

  • Seyahat belgeleri ( Uçak veya gemi bileti rezervasyonu vb.)

  • Konaklama belgeleri ( Otel vb. rezervasyonu )

  • Davetiye (Seyahat amacı fark etmez)

  •  Seyahat Sağlık Sigortası

  • Banka hesap dökümleri

  • Vize ücreti ödendiğini gösteren dekont

  • Çalışanlardan ek olarak istenen; SGK işe giriş bildirgesi, 4A hizmet dökümü, maaş bordrosu gibi belgeler

  • İşverenlerden ek olarak istenen; vergi levhası, imza sirküleri, faaliyet belgesi gibi belgeler

  • Ticari vize için gerekli ek olarak; şirketin imza sirküleri, faaliyet belgesi, vergi levhası fotokopisi ve ticari sicil gazetesi gibi belgeler

Cezayir vizesi kaç günde çıkar?

Vize İşlem Süresi:

Cezayir vize başvurularının sonuçlanması 2-10 gün arası kadar sürdüğü için başvuruların seyahatten en az 10 gün öncesinde tamamlanması gerekmektedir.

** Hazırlanması gereken evraklarla ilgili net bilgi için ilgili ülkenin diplomatik temsilciliklerine başvurulmalıdır.

Cezayir’in Vize İstediği/İstemediği Ülkeler

Cezayir’e turistik veya ticari amaçlarla yapılan ziyaretlerde 90 güne kadar vizeden muaf olan bazı ülkeler vardır. Bu ülkeler şu şekildedir:

  •  Arjantin

  •  Libya

  •  Malezya

  •  Maldivler

  •  Fas

  •  Batı Sahra

  •  Seyşeller

  •  Tunus

 

  • Yemen

  • Mali

  • Moritanya

Bazı ülkelerin Diplomatik pasaport sahipleri Cezayir’i vizesiz olarak ziyaret edebilmektedir. Bu ülkeler şu şekildedir:

  •  Arjantin

  •  Hırvatistan

  •  Fransa

  •  Almanya

  •  Macaristan

  •  Romanya

Bazı ülkelerin resmi pasaport sahipleri Cezayir’i vizesiz olarak ziyaret edebilmektedirler. Bu ülkeler şu şekildedir:

  •  Arnavutluk

  •  Benin

  •  Brezilya

  •  Küba

  •  Mısır

  •  Etiyopya

  •  Yunanistan

  •  Gine

  •  İtalya

  •  Malezya

  •  Mali

  •  Malta

  •  Meksika

  •  Nijer

  •  Peru

  •  Portekiz

  •  Katar

  •  Romanya

  •  Senegal

  •  Sırbistan

 

  •  Slovakya

  •  Güney Afrika

  •  Güney Kore

  •  İspanya

  •  İsviçre

  •  Tanzanya

  •  Türkiye

  •  Birleşik Arap Emirlikleri

  •  Venezuela

  •  Vietnam

İsrail vatandaşlarının Cezayir’e girişi veya transit geçişi kabul edilmemektedir.

 

Cezayir Vize Ücretleri

Vize Türü Vize GirişiVize Ücreti

Evraksız – 1 AylıkTek Girişli150 EUR

Evraksız – 3 AylıkÇok Girişli220 EUR

Evraksız – 6 AylıkÇok Girişli350 EUR

Evraksız – 1 YıllıkÇok Girişli420 EUR

Fuar – 1 AylıkTek Girişli70 EUR

Ticari – 1 AylıkTek Girişli70 EUR

Ticari – 3 AylıkÇok Girişli130 EUR

Özel Ziyaret – 1 AylıkTek Girişli70 EUR

Özel Ziyaret – 3 AylıkÇok Girişli130 EUR

Tıbbi Tedavi – 1 AylıkTek Girişli70 EUR

Tıbbi Tedavi – 3 AylıkÇok Girişli130 EUR

Kültürel – 1 AylıkTek Girişli70 EUR

Kültürel – 3 AylıkÇok Girişli130 EUR

Eğitim – 3 AylıkÇok Girişli130 EUR

Çalışma – 3 AylıkÇok Girişli130 EUR

Cezayir

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Cezayir tarihi

Cezayir’de 2 milyon yaşında hominid iskeletleri bulunmuştur. Araştırmacılar, ülkede yontmataş çağından kalma Homo habilis ve Homo erectus fosilleri de ortaya çıkartmıştır. Cilalıtaş devrinde şu anda Sahra Çölü‘nün bulunduğu alanlar daha sulaktı. Böylece Cezayir’in şu anda çöl olan güney bölgesinde insanlar yaşayabiliyordu. Bu dönemden kalma mağara resimleri bulunmaktadır.

Antik Dönem ve İslam Öncesi Cezayir[değiştir | kaynağı değiştir]

 1000 yıllarında Fenikeli tüccarlar Cezayir’in Akdeniz kıyılarına yerleşime başlamıştır. Kartaca Krallığının MÖ 146 yılında Romalılar tarafından yıkmasıyla Cezayir, “Mauretania Caesariensis” adıyla imparatorluğun bir eyaleti haline geldi. Antik Yunanistan ve Roma İmparatorluğu‘nda Numidya (Νομαδια) olarak bilinen yörenin adı, Yunanca “göçebe” anlamındaki nomados (νομαδος) kelimesinden gelir. Roma İmparatorluğu’nun yıkılmasıyla Cezayir’ de sırasıyla Vandallar ve Bizans’ın hakimiyeti altına girdi.

 

Osmanlı Dönemine kadar Cezayir[değiştir | kaynağı değiştir]

7. yüzyılın ortalarından itibaren Emevi akınlarına uğrayan Cezayir’ deki Berberi kabilelerinde yüzyılın sonuna doğru İslamiyet yayılmaya başladı. Emevî hakimiyetindeki uygulamalara isyan eden Berberi kabileleri yerel emirlikler kurmuştur. 777-909 yılları arasında hüküm süren Rüstemiler Devleti Cezayir’deki Müslümanların kurduğu ilk bağımsız devlettir. Batı Cezayir Fas’ta hüküm süren İdrisiler‘in , Doğu Cezayir Aglebiler idaresine girdi. 909 yılında Rüstemiler Devleti ve Aglebiler‘in yıkılmasıyla Cezayir Fatımi Devletinin hakimiyetine girdi. 10. yüzyıl sonlarında Berberiler Cezayir’de yeniden küçük ve kısa ömürlü devletçikler kurmaya başladılar. Ziriler ve Hammadiler (1015-1152) devletleri kuruldu. Bu sırada Murabıtlar TilimsanTénès ve Cezayir‘e kadar Kuzey Afrika’yı hakimiyetleri altına aldı (1062). 1130-1269 tarihleri arasında hüküm süren Muvahhidler Hammâdî ve Murabıt Devleti’ne son vererek Cezayir ve bütün Kuzey Afrika’yı ele geçirdi. Muvahhidler’den sonra Doğu Cezayir, Tunus’taki Hafsi Devletinin (1228-1574)topraklarına katıldı. Orta ve Batı Cezayir ise Tlemsen merkezli Abdülvadiler’in (1235-1550) idaresine girdi. Abdülvadiler‘in zayıflamasıyla Bedevi kabileler isyan ederek birçok şehirde kendi emirliklerini kurdular. İspanyollar‘ da 1505-1513 arasında sahildeki önemli şehirleri ele geçirdiler.[3]

 

Osmanlı Döneminde Cezayir[değiştir | kaynağı değiştir]

Oruç Reis ve kardeşi Hızır Reis Cezayir’e gelip İspanyollar’a karşı mücadeleye girişmeye başlamışlardır. Cerbe adasına yerleşen ve Yavuz Sultan Selim’in himayesi altına giren kardeşler, Cezayir ve Şerşel‘i ele geçirdiler. Şerşel ve Cezayir sultanı ilan edilen Oruç Reis, Ténès ve Tlemsen‘i ele geçirmiş ancak 1518’de Tlemsen’i geri almak isteyen İspanyollarla yaptığı savaşta hayatını kaybetti. Onun yerine geçen Hızır Reis Osmanlılar’ın desteğini sağlamaya çalıştı ve 1519’da Yavuz Sultan Selim’den yardım istedi. Yavuz Sultan Selim “Hayreddin” lakabıyla andığı Hızır’ı Cezayir hakimi olarak tanıyarak ona askeri destek yolladı. Bu şekilde hutbenin padişah adına okunmaya başlandığı Cezayir, Osmanlı nüfuzu altına girdi.[4]

1534 yılında I. Süleyman‘ın Barbaros Hayreddin’i İstanbul’a davet edip Cezayir beylerbeyi sıfatı ile onu Osmanlı donanmasının başına getirmesiyle Cezayir doğrudan doğruya bir Osmanlı beylerbeyiliği haline geldi. Cezayir’deki Osmanlı egemenliği 1830 yılına kadar devam etmiştir. Bu dönemde Cezayir, Tunus ve Trablusgarp’la birlikte “Garp Ocakları” şeklinde adlandırılmış ve ayrı bir statü ile idare edilmiştir. Bu özel statü kapsamında Osmanlı hakimiyetinde olan Cezayir, idari bakımdan Beylerbeyler Devri (1518-1587), Paşalar Devri (1587-1659), Ağalar Devri (1659-1671) ve Dayılar Devri (1671-1830) olmak üzere dört farklı dönem yaşanmıştır.[4]

Fransız sömürgesi döneminde Cezayir[değiştir | kaynağı değiştir]

 

 

Emir Abdülkadir, 1865

5 Temmuz 1830’da Cezayir şehrinin ele geçirilmesiyle Fransızlar’ın Cezayir’deki sömürge dönemi başladı. Emir Abdülkadir idaresindeki isyan hareketi sonucunda Fransızlar Cezayir’in bütününü 1847’de ele geçirebildi. Osmanlı yönetimi, Fransız işgalini tanıyarak Cezayir üzerindeki haklarının sona erdiğini ilan etti. İlk sömürge birimleri Cezayir şehri çevresinde kuruldu. Avrupa’dan gelen göçmenlere yerli kabilelerin ellerinden alınan arazilerin verilmesiyle Cezayir’ de Avrupalı nüfusu artış gösterdi. 1841-1850 yılları arasında 115.000 hektar arazi dışarıdan gelenlere dağıtıldı. 1847’de ülkedeki Avrupalılar’ın sayısı 104.000 iken 1872’de 245.000’e, 1911 yılında da 752.000’e yükseldi. Bununla birlikte yabancıların sahibi olduğu arazinin miktarı 1860’ta 365.000 iken, 1930’da ise 2.345.000 hektardı. 1848 Fransız anayasasına göre Cezayir sömürgesi üç eyalete ayrılarak Paris’ten tayin edilen bir genel vali tarafından yönetilmeye başlandı. 1870’te sivil idareye geçirilen Cezayir Paris’teki İçişleri Bakanlığı’na bağlandı. Askerî idarenin kalkmasının ardından 1871 yılında Muhammed el-Mukrani’nin liderliğinde toplanan kabileler, ülkenin tamamına yakınında ayaklanma başlattı. 1881’de de Sîdî Şeyh liderliğindeki kabilelerinde katıldığı ayaklanmayı Fransız sömürge yönetimi kanlı şekilde 1884 yılında bastırabildi.[3] Bu dönemde öldürülen direnişçilerden bazılarının kafatasları Fransa’ya götürüldü ve 24 tanesi Temmuz 2020’de Cezayir’e iade edilerek el Alia Şehitliği’ne defnedildi.[5]

II. Dünya Savaşı‘ndan sonrasında Cezayirliler durumlarında ciddi iyileştirmelerin yapılmaması, ekonominin kötüleşmesi vb sebeplerle 5 Ağustos 1945’te gerçekleştirilen gösterilerde, Fransızlar’ın silahlı müdahalede bulunmasıyla binlerce Cezayirli öldürülmüş ve çok sayıda gösterici tutuklanmıştır. Bunun sonucunda Cezayir’de 1 Kasım 1954 tarihinde silahlı mücadele başlatıldı. Ülkeyi bağımsızlığa götürmesi amacıyla başlatılan silahlı mücadele kısa zamanda Cezayir geneline yayılması üzerine, Sömürge yönetimi 28 Ağustos 1955’te olağanüstü hal ilan etti. 19 Eylül 1958’de Kahire’de toplanan Cezayirliler’in ileri gelenleri bağımsız Cezayir Cumhuriyetini ilan ederek Ferhad Abbas’ın başkanlığında bir geçici hükûmet kurdular. 18 Mart 1962’de Evian antlaşması ile savaşın sona ermesiyle ateşkes ilan edildi. Antlaşma şartlarına göre 1 Temmuz 1962 tarihinde yapılan referandumda Cezayirliler’in % 91’i bağımsızlık lehinde oy kullanmasıyla Cezayir bağımsız bir devlet oldu.[3]

 

Cezayir Soykırımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Cezayir Soykırımı

2005 ve 2006 yıllarında Cezayir Devlet Başkanı Fransa‘yı soykırım yapmakla suçlamış [2] ve Paris‘ten bir özür beklediklerini açıklamıştır. Ancak Fransa iddiaları kabul etmemiş ve konunun tarihçilere bırakılması gerektiğini öne sürmüştür.

 

Cezayir Devleti ve İç Savaş[değiştir | kaynağı değiştir]

Cezayir Şehitler Anıtı

Cezayir’in bağımsızlığından sonra 20 Eylül’de toplanan kurucu meclis ilk Cezayir hükumetinin başkanlığına Ahmed bin Bella‘yı getirdi. Millî Kurtuluş Cephesi, Kasım 1962’de bütün siyasi partileri kapattığı gibi her türlü örgütü de kendisine bağlanmıştır. 13 Ekim 1963 tarihinde yapılan referandumla yeni anayasa kabul edilirken Ahmed bin Bella‘da beş yıl için devlet başkanlığına seçildi. Bağımsızlık savaşında ülkede görülen yıkım ve ülkede yaşayan Avrupalılar’ın da göçüyle ülkede yaşanan ekonomik çöküş sonucunda Ahmed bin Bella, Savunma Bakanı Huari Bumedyen tarafından 19 Haziran 1965 askeri bir darbe ile görevden uzaklaştırıldı. Bumedyen 10 Temmuz’da 1963 anayasasını yürürlükten kaldırarak meclisin çalışmalarını askıya aldı.1963 ile 1979 arası başbakanlık görevi askıya alınmıştır. 1980’lerin başından itibaren hızlanan İslamcı akımlar Cezayir’de önemli yer tutmaya başladı. Ekim 1988’de ülkenin büyük şehirlerinde yaşanan halk ayaklanmaları sırasında çıkan çatışmalarda yüzlerce kişi hayatını kaybetti.[3]

Şadli Bencedid muhalefetin baskılarına dayanamayarak büyük reformlar yapmak zorunda kaldı. Yürürlükte olan tek parti rejimine ve sosyalist ekonomiye son verdi. 2 Temmuz 1989’da da çok partililiğe izin veren yeni siyasi örgütlenme kanunu ile seçim kanunu kabul edildi. 12 Haziran 1990 gerçekleştirilen ve bazı partilerin katılmadığı seçimlerde İslami Selamet Cephesi (FIS) kullanılan oyların %56′ sını alarak birinci çıktı. 27 Haziran 1991 yılında gerçekleşmesi beklenen genel seçimlerden önce ülkede meydana gelen büyük karışıklık döneminde ordu yönetime el koydu ve İslami Selamet Cephesi liderlerini tutukladı. Ancak yönetim 26 Aralık 1991’de, ülke tarihinde ilk defa çok sayıda siyasi partinin katılımıyla genel seçimlerin birinci turunun yapılması kararını aldı. Genel seçimlerin birinci turunda İslami Selamet Cephesi büyük bir başarı göstererek oyların çoğunu aldı. 16 Ocak 1992’de yapılacak ikinci tur seçimler öncesinde Cumhurbaşkanı Şadli Bencedid‘in istifa etmesiyle yetkilerini yeni oluşturulan yüksek devlet komitesi üstlendi. Yüksek Devlet Komitesi başına Muhammed Budiaf getirildi. Budiaf’ın başkanlığındaki yüksek devlet komitesi olağanüstü hal ilan ederek seçimleri iptal etti ve İslami Selamet Cephesi taraftarlarını tutuklatmaya başladı. Aynı komite 1992 yılı Mart ayında İslami Selamet Cephesi’ni Mart 1992’de kapattı. Budiaf’ın 29 Haziran 1992 tarihinde koruma subaylarından biri tarafından öldürülmesiyle ülkede siyasi istikrarsızlık baş göstermeye başladı. Budiaf’ın yerine, yüksek devlet komitesi üyesi Ali Kafi başkanlığa getirildi.[3]

1999’dan 2019’a dek cumhurbaşkanlığı görevini Abdülaziz Buteflika yürüttü. İslamcı gruplarla Cezayir hükûmeti arasında yaşanan iç savaş 2002 yılında hükûmet güçlerinin Cezayir’ e hakim olmasıyla bitirildi. Buteflika 2004, 2009 ve 2014 yıllarında da gerçekleştirilen devlet başkanlığı seçimlerinden de birinci olarak ayrıldı. Ancak Şubat 2019’da yaptığı açıklamada Nisan 2019 için planlanan devlet başkanlığı seçimlerinde beşinci dönemi için yeniden aday olacağını ifade etmesinin ardından ülke genelinde protesto gösterileri gerçekleştirildi.[6] Bu gösterilerin ardından seçimlere katılmaktan vazgeçtiğini ifade etti[7] ve 1 Nisan 2019 tarihinde yaptığı açıklamada görevi en geç 28 Nisan 2019 tarihinde devredeceğini açıkladı, bu açıklamadan bir gün sonra da devlet başkanlığı görevinden istifa ettiğini bildirdi.

Yönetim şekli[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin başında 5 yılda bir seçilen cumhurbaşkanı bulunur. Cumhurbaşkanı ayrıca Bakanlar Meclisi ve Yüksek Güvenlik Konseyi’nin de başıdır. Cumhurbaşkanı ayrıca bakanları ve başbakanı da atar. Yasama, 1996 yılından bu yana çift meclisli sistem ile oluşuyor: “Millet Konseyi” ve “Ulusal Halk Meclisi“. 144 üyeden ibaret Millet Konseyi’nin Başkanı gerektiğinde Cumhurbaşkanına vekalet etmekte. “Ulusal Halk Meclisi’nde ise, 48 seçim bölgesinden gelen 462 milletvekili yer alıyor.

İdarî bölgeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Cezayir’in vilayetleri

Cezayir 48 vilayete ayrılmıştır:

İşlem süresi
7-15 Gün
 

Bizi Arayın

0545 571 7 571

150€

7-15
gün
  • Google+ Basic Black
  • Twitter Basic Black
  • Facebook Basic Black
koçak vize logo.jpeg

ANKARA

Özevler mah. Şehit Yavuz Başayar sok. No:9/B Yenimahalle/Ankara

TEL: 0545 571 7 571

     

İSTANBUL

Elit Rezidence Dr. İsmet Öztürk sok. NO:3 D:21  Şişli / İSTANBUL
TEL: 0212 380 15 16
         0545 571 7 571

© 2019 By KACHOK

  • Instagram
  • facebook
  • Google+ Clean
  • Twitter Clean